Myśląc o przyszłym roku, nie napiszę, żeby był lepszy, bo ten wcale nie był zły, wręcz przeciwnie. Wiele straciłam i wiele zyskałam. Zrozumiałam, że muszę się bardziej postarać i w szkole, i na treningach, i w przyjaźni. Chciałabym doceniać bardziej to co mam, a nie to co mogłam mieć, ale to straciłam. I się tym cieszyć, a nie wymyślać kolejne powody do zmartwień. Chciałabym zacząć ten rok, bez rozpamiętywania przeszłości, zupełnie na nowo, ale w tym wypadku, chyba po prostu się nie da. Nie da się wymazać z pamięci tego wszystkiego, co sprawiło, że jesteśmy tacy, a nie inni. Muszę uświadomić sobie co jest dla mnie ważne, kto jest dla mnie ważny, ustalić sobie jakieś priorytety i ich się trzymać. Jeden już mam - liceum. Chciałabym być pewna tego co czuję, robię czy mówię. Chciałabym, żeby ten Sylwester okazał się trochę lepszy niż to sobie wyobrażam. Chciałabym być po prostu szczęśliwa i mieć przy sobie osoby, które będą zawsze. Zawsze. Tak, chciałabym... Proszę, niech to będzie udany rok.

Jest coraz ciężej. Mam ochotę płakać.

Kocham rozmowy do późna, kocham jego!

Chcę mieć tę pewność.

chcęcięchcęcięchcęcię.

ojesu. jest tak dobrze :)

:)

Nie chcę Cię tu zostawiać.

"musisz to, musisz tamto". nic nie muszę!

Nigdy nie zrozumiesz co myślę, co czuję i jakie to trudne. Jak to boli.

:*

Odkąd pamiętam zawsze wszystko w moim życiu było zaplanowane, dopięte na ostatni guzik. Bardzo mało wolnego czasu, praktycznie brak jakiegokolwiek życia poza wszystkimi obowiązkami. Od jakiegoś czasu jest już lepiej, ale czas naprawdę to zmienić i pożyć. Dziękuję, bo chyba naprawdę uświadomiłaś mi, że nie jest tak jak być powinno. ;)

Umieram. Czuję się zupełnie sama. Nie jestem szczęśliwa. Potrzebuję rozmowy.

"Tęsknimy, choć nie mówimy o tym, bo przecież nie ma się czym chwalić. Myślami zbyt często wracamy do przeszłości, w której się zatracamy. Próbujemy żyć na nowo, ale wciąż mamy za sobą niedomknięte rozdziały. Nieraz już na starcie tracimy to, co mamy. Boimy się ryzyka i nie ryzykujemy. Chcemy walczyć, ale nie do końca potrafimy. Jesteśmy silni, choć tak często zbyt słabi. Niszczymy to, co kochamy, kochamy to, co niszczymy. Gubimy się, ciągle się gubimy, upadamy, przegrywamy, rozpadamy się wewnętrznie, płaczemy, śmiejemy i znów gubimy... Zdobywamy szczyty, chwilę później je tracimy..."

Będzie lepiej. Ja będę lepsza.